Hoe ik de wereld zie...

Er is alweer teveel gebeurd...

2010-12-09T15:38:00.003+01:00

Dit jaar VLOOG voorbij. Weinig tijd om dit melden op de blog of gewoonweg geen zin. Niet dat het iets uitmaakt, want volgens mij word de blog toch niet vaak gelezen...

Rond de jaarwisseling maak ik een samenvatting van mijn jaar met de daarbij horende foto's. Tot die tijd ben ik druk, druk, druk met school (jaja, weer in de studiebanken), verenigingswerk en hier en daar socialisen.
Wat ik alvast kan melden is dat ik ondertussen een getrouwde vrouw ben en hier stiekem wel trots op ben :)

Ik hoop dat iedereen een leuke Sinterklaas heeft gehad en alvast
FIJNE FEESTDAGEN!!!

Het zonnetje gaat telkens meer schijnen!

2010-03-29T14:49:00.002+02:00

De temperatuur stijgt, de wolken verdwijnen en de zon komt door. Letterlijk en figuurlijk! Afgelopen vrijdag kreeg ik het goede nieuws een baan te hebben!!! Dit is tot september, maar ook al is het tijdelijk, het is IETS. Bij een leuk bedrijf: Douwe Egberts en met een interessante functie. Assistent Front office.

Verder heb ik samen met vrienden meegedaan aan een hardloopwedstrijd. De allereerste voor mij en het is mij niet tegengevallen. Veel tijd om te trainen had ik niet, of ik kon niet (vb. het regende...) Maar ondanks dat heb ik een mooie tijd neergezet op de Ladies Run van 5km. Deze liep ik samen met een vriendin die een nog mooiere tijd heeft neergezet. Na onze wedstrijd gingen de mannen de 12km lopen waarvan een aantal kilometers over het strand!! Het was een zware loop, maar allemaal hebben ze het uit gelopen ook met hele mooie tijden.
Of dat zo'n wedstrijd ooit nog eens word herhaalt, weet ik niet, maar het was een bijzondere ervaring. Dat zeker.
Onze medailles pronken nu nog in het zicht, zodat we met trots kunnen terugdenken aan onze bijzondere prestaties.

Meer informatie over de Zandvoort CircuitRun kan je hier vinden

Film maar dan anders...

2010-03-23T10:55:00.005+01:00

Hieronder een trailer van een film waar ik heel nieuwsgierig naar ben. Een leuk concept!! Ben benieuwd wanneer dit naar NL komt, dan doe ik mee!

Slechte start 2010

2010-03-01T13:13:00.007+01:00

Het was de bedoeling dat het jaar 2010 voor mij een succesvol jaar zal worden met veel geluk, liefde en plezier. Jammer genoeg is het nu maart en overheest de negativiteit.
De banenmarkt ligt op zijn gat en ik heb daar zeker last van. Geen inkomen heeft uiteraard de nodige consequenties en daar word je ook niet vrolijker van.
Nu kreeg ik ook vandaag het bericht dat mijn andere oma is overleden. Na een hartaanval is ze mentaal ingestort (fysiek was ze in orde) en heeft ze (onbewust) besloten dat het genoeg was voor haar. Ze is vredig ingeslapen na een ziekbed van ruim een week.
Rust zacht, oma!

I want the summer!!

2010-02-11T09:58:00.009+01:00

Net voor de kerst, kon het niet beter. In de kerstvakantie: Hartstikke leuk!! Maar nu, in februari, waarbij het bijna non-stop heeft gevroren en dat het weer sneeuwt, begin ik toch wel heftig te verlangen naar de zon. Leuk hoor, vogels spotten in de tuin en mooie plaatjes, maar ik wil ook weer wat zon!!!

En we zijn alweer volop in 2010

2010-02-01T10:05:00.016+01:00

Januari is voorbij gevlogen! Ik heb nog niet eens tijd gehad om 2009 voor mijzelf op een rijtje te zetten, om te kijken hoe het is verlopen. Nu in februari is het even tijd om terug te blikken.
Wat heeft 2009 mij gebracht en wat niet?
Wat het succesvol/geslaagd??

Werk
* in oktober gestopt bij Topshelf en aan het zoeken geslagen voor nieuw werk; NIET geslaagd daarin! Veel sollicitaties zijn er al uitgegaan, maar ik zit in een lastige situatie. Of te hoog opgeleid, of te weinig werkervaring. Daarnaast ben ik niet de enige die werk zoekt, en dat is mij vies tegengevallen.

* Lesgeven bij Attila Utrecht doe ik nog steeds en dat is ook in 2009 succesvol verlopen! De hele C-selectie heb ik onder mijn hoede en wat belangrijk is. Ik vind het nog steeds leuk!

* Nog steeds actief als vrijwilliger op de dierenambulance, succesvol! Ik rijd al vanaf november 2006 mee op de bus en ik blijf het leuk vinden. Ik weet wel dat als ik een fulltime baan krijg, mijn vrijdagmiddag bij de dierenambulance over is. Maar, gelukkig kan ik altijd nog 's avonds rijden dan!

Prive
* Tja, weinig hierover te melden. Het was een stabiel jaar. Geen heftige pieken en dalen. Een grote piek was wel het huwelijksaanzoek op vakantie in Italie en een grote dal was het overlijden van mijn oma op 27 december, op de verjaardag van mijn zus.
Ik heb mij wel het hele jaar bezig kunnen houden met ons huis, uiteraard. We zijn verhuisd, klussen en wonen nemen onbewust toch een behoorlijk tijdsbestek in. Maar dit was uiterst vriendelijk verlopen. Een kleur verf uitkiezen, indelen van het huis e.d. is voor ons prima verlopen, dankzij dezelfde smaak.

2010
Gaat veel brengen. Veel meer pieken en hopelijk minder dalen. Mijn eigen bruiloft staat op het programma, nog een bruiloft van mijn zwager, een leuke koninginnedag om naar uit te kijken, uitjes met vrienden en familie en hopelijk een carrieremove waar ik tevreden mee kan zijn. Daar ben ik op dit moment nog hard mee bezig, maar ik zie de toekomst op dat gebied positief in. Een dal die er zeker aan komt is de uitzending van een vriend naar Afghanistan. Het blijft altijd risicovol en als vader van 2 kinderen en man van een vrouw is dit altijd moeilijk. Ik wens hem en zijn gezin veel sterkte toe. Daarnaast ben ik officieel het nieuwe jaar ingegaan met een virus. Op dit moment heb ik een wc-rol naast mij klaar staan, want de zakdoekjes zijn niet aan te slepen. Hoesten, niezen en snuiten. De winter duurde toch iets te lang voor mij.

Maar hoe 2010 ook gaat lopen, deze blog blijft actief, dus jullie blijven, soms met wat vertraging, op de hoogte van mijn wereldvisie!

Oma is niet meer...

2009-12-28T13:58:00.007+01:00

...Gisteravond een vervelend bericht gekregen. Mijn oma is overleden. Ze was al ziek. Een van de naarste ziektes die je kan hebben. Alzheimer. Het is daarom wel goed zo. Ze was sterk, ontzettend sterk. Als 2 jaar lang aan het vechten, vel over been, veel vallen, hechtingen, alles kon ze aan. Tot gistermiddag. Een maagbloeding. Dat was de druppel.

Oma is niet meer.

Oma bedankt! Het gaat je goed.

Liefs,

2 jarig jubileum

2009-11-23T14:03:00.006+01:00

'k Zat even mijn eigen blog terug te kijken en kwam erachter dat ik alweer 2 jaar lang verhaaltjes schrijf op het internet. De ene keer wat meer dan de andere keer, maar altijd iets te melden. Of het voor iedereen interessant is, is maar de vraag, maar ik merk dat, dat niet het belangrijkste is voor mij. Ik heb eigenlijk een gemakkelijk dagboek voor mijzelf en mocht iemand het ook te lezen krijgen, dan is dat leuk.

Dit jaar heb ik het nodige meegemaakt en ik geloof dat komend jaar ook zeer bijzonder gaat worden. Het is natuurlijk wat je er zelf van maakt. Zo heb ik keuzes gemaakt die niet altijd even slim waren, zoals; "ja", zeggen tegen trouwen, NEE, grapje! Daar maak ik mij geen zorgen over. Dat zit wel goed! Nee, ik heb mijn baan bij Topshelf opgezegd door het contract af te laten lopen. Ik had geen zin meer, motivatie was weg en mocht niet veel meer. Dit zorgt voor financiele zorgen, maar aan de andere kant ook weer een extra stimulans voor wat nieuws.
Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik mijn zoektocht naar een andere baan soepeler had zien verlopen. In deze crisistijd is het allemaal niet zo gemakkelijk en dan moet je er ook echt voor willen gaan. Het probleem is alleen dat ik zoekende ben in het vinden waar mijn passie ligt. Er zijn veel banen waar mijn interesse liggen, maar waar ik niet voor geleerd heb of waar ik veel ervaring voor mis. 'Maar je ben toch fotografe??' Ja, daarvoor ben ik opgeleid, maar mijn interesse daarvoor ligt op dit moment behoorlijk op z'n gat. Ik heb namelijk het gevoel dat er meer in mij zit, maar weet alleen niet goed waar te zoeken... Ik ben er ondertussen wel achter dat ik niet echt word geleefd door mijn verstand, maar door mijn gevoel. Dit zorgt ervoor dat ik grotendeels heel blij ben met mijn leven, maar soms mijzelf wel voor de kop kan slaan, omdat ik een toekomstperspectief heb van een, tja, vul zelf maar in. Ik heb echt geen flauw benul wat mij te verwachten staat.

Toch heeft het speuren mij een aantal zaken opgeleverd. Zo loop ik op dit moment stage tot eind januari bij de Vogelbescherming Nederland. Een leuke organisatie, veel vrijheid en wisseld werk. Hier hoop ik te leren van de organisatie en heb ik extra werkervaring op mijn CV staan. Verder kan ik deze tijd benutten om verder te solliciteren naar mijn droombaan.
Zo ben ik op dit traject een totaal andere weg ingeslagen. Ik heb mij aangemeld bij de politie. WAT!? Ja, zo reageren de meeste. Grappig wel eigenlijk.
Toen ik nog een 6 jarige was, dacht ik stiekem wel aan de politie. Dat of kapster worden. Tot nu toe is het geen van beide, maar wie weet wordt het nog wat... Voor mij is dat op dit nog een heel groot vraagteken, want slechts 1 op de 10 gaat door. Diep van binnen heb ik zeker de motivatie, maar dit durf ik nog niet te laten zien, want stel dat ik niet doorga? Dat ik niet door de selectie heen kom. Dan sta ik daar maar, voor paal. Niet wetende wat ik anders moet.
Selectiedag 1 heb ik gelukkig gehaald en ik was behoorlijk zenuwachtig daarvoor. Nu heb ik aankomende vrijdag mijn 2e selectiedag en nu al krijg ik af en toe een kriebel. Dit zijn namelijk niet gewone zenuwen. Het is geen wedstrijd of een optreden, nee het is je toekomst! Dat is nogal wat als je daarvoor in 1 dag moet laten zien dat je dat best wel kan.

Maargoed, even uitgaande van goed nieuws. Ik kom door alle selecties, gesprekken en testen, dan ben ik nog zeker een half jaar verder voordat ik daadwerkelijk aan de slag kan. Wat moet ik in die tussentijd doen? Nog steeds blijven zoeken naar de droombaan of makkelijke baantjes slechts voor het geld?
Dat is nog een punt waar ik niet helemaal uit ben. Mocht ik niet doorgaan, dan is het natuurlijk wel duidelijk.
Zoeken, zoeken zoeken in alle hoeken naar mijn droombaan en die grijpen.

Ik ga trouwen!!!

2009-10-26T15:00:00.003+01:00

Ja, ja, als je een tijdje niets schrijft, heb je opeens een hoop te vertellen.
Er is weer veel gebeurd en gedaan. Maar het leukste om te vertellen is nu toch wel dat ik ga trouwen!! Op vakantie ben ik gevraagd en had dit niet verwacht.
Natuurlijk heb ik voor deze speciale aangelegenheid ook een website gemaakt en hierbij een stukje uit de blog van die website:

Dag: 22 oktober 2009 - Jurken passen

In de herfstvakantie waren er aanbiedingen bij een bruidsmodezaak. Als echte NL was ik genoodzaakt om daar langs te gaan. Niet uitgaande van een goede match, maar wel een goede manier om mijn jurkenzoektocht te starten ging ik met mijn getuige Jonna langs.
De volgende passessie zal met mijn (schoon)moeders en zus zijn en stond 2 weken later gepland.

Aangekomen op de locatie in Amersfoort gingen we wat onwennig naar binnen. Een wat oubollige uitziende winkel met een kleine collectie jurken. De verkoopster was direct, maar niet vervelend. Op zich wel handig als je jurken gaat passen. Ik had keurig mijn huiswerk gemaakt en een mooie collage gemaakt van jurken die ik mooi vind. Op internet had ik ook gekeken naar de merken die mij aanspraken. Daar had de verkoopster weinig aan, aangezien ze een eigen merk en dus een eigen collectie heeft.

De eerste jurk die ik ging passen was best wel een droomjurk. Zo uit mijn collage gepakt, dus dit moet wel goed zijn!
De verkoopster liet er geen gras over groeien. Ik werd uit/aangekleed, korset met kipfilet en accessoires werden toegevoegd. In een klap was ik omgetoverd! Het leek assepoester wel. Onzeker naar buiten stappend, zag ik Jonna's vrolijke gezicht. O, een jurk staat mij dus wel! Ik voelde mij werkelijk een prinses en bleef maar naar mijzelf kijken in de spiegel. Toch was ik dit niet. Veel te lief, veel te mooi! De verkoopster zag dit aan mij en kwam met een jurk die niet in mijn collage stond. "Probeer dit eens" waren haar woorden en hup, terug het grote pashok in.

Wederom naar buiten stappend in een andere jurk, zag ik Jonna nog breder lachen en werd ik nieuwsgierig naar mijzelf. Voor de spiegel zag ik mijzelf staan en wist dat deze jurk echt heel mooi was. Een grote glimlach verscheen op mijn gezicht en de 20 jaar ervaring van de verkoopster kwam tot zijn recht.
Ik heb een lange tijd in de jurk gestaan en alle spiegels afgelopen. Ben ik dit? Wat een mooie jurk!

Terwijl ik aan de ene kant blij was, was ik aan de andere kant wel aan het balen. Deze trip moest slechts een passessie zijn, een inspiratiebron. Niet meteen klaar, einde verhaal... Wat een anticlimax! Om dit gevoel nog even te negeren, paste ik voor de vorm nog een andere jurk. Het zal toch niet zijn dat de 2e meteen raak is??
De 3e jurk was ook mooi, maar miste toch iets. Die tweede was gewoon ik, maar wat nu?
Gelukkig kwam de verkoopster met een leuk alternatief voor het uitje met mijn (schoon)moeders en zus en een belletje naar Erik gaven uiteindelijk de doorslag.

Ik heb een jurk gevonden!!

Nu alleen nog 11 maanden lang op gewicht blijven... :)

Lang, lang geleden...

2009-06-08T16:04:00.002+02:00

... was ik een blog begonnen. Lang, lang geleden schreef ik regelmatig berichten. Tja, eigenlijk heb ik zoveel te vertellen, dat ik niet weet waar ik beginnen moet.
Het begon allemaal met een verhuizing...
Op 8 april kreeg ik de sleutel van het nieuwe huis en ging ik hard klussen, op 9 mei ging ik verhuizen. Daarnaast was er 22/23 mei ook nog een groot evenement waarbij ik nogal betrokken was en nu ben ik nog steeds niet helemaal gesetteld in het nieuwe huis. Ik ben ver, maar toch heb ik nog 2 kantjes met zaken die allemaal gedaan moeten worden. Op dit moment ben ik dus een sociaal wrak, en daarom wel gemeend naar iedereen: sorry. Het is niet persoonlijk, maar verhuisdrukte maakt je redelijk antisociaal, want ik vind asociaal wel heel ver gaan.
Graag wil ik weten hoe het met iedereen gaat en wat jullie aan het doen zijn, maar mijn hersenpan zit vol, dus vergeet ik er gewoon naar te vragen.
Ik denk dat ik over een week of twee weer gezelliger zal zijn en opeens begin te praten tegen je. Schrik niet, dat is alleen maar een goed teken. Dan ben ik weer een beetje bij bewustzijn gekomen.

Verwen lunch

2009-03-16T13:07:00.005+01:00

Op zo'n dag als vandaag, waarbij ik iets meer tijd heb om te lunchen en echt zin heb in iets lekkers, geef ik mijzelf een lekkere verwenlunch.
Ik ben al te laat om er een foto van te maken (de batterijen zijn daarentegen ook op), maar dit plaatje laat ook wel zien wat ik daarnet heb gegeten. Het smaakte naar meer, maar ik weet uit ervaring dat ik nu moet stoppen, anders krijg ik spijt.

Latertje...

2009-02-28T18:17:00.002+01:00

Wat een duffe dag heb ik vandaag. Dit komt natuurlijk doordat ik vannacht heb gewerkt en i.p.v. 3 uur 's nachts, was het pas 5:30 dat ik thuis was. Ik kwam aan en hoorde de vogeltjes al vrolijk fluiten. Gelukkig was het nog net niet licht aan het worden, anders slaap je zo moeilijk in.
Wat een chaos was het, zeg. 50 man om te scannen en ze gaan nog als een slak er doorheen. Om 5:00 riep ik dat ik er maar mee ging kappen, maar collega's zijn doorgegaan tot de winkel gewoon weer open ging om 9:00!! Gekkenwerk. Dit doe ik de volgende keer dus niet meer. En het mooie is, morgen mag ik weer werken, want het is koopzondag! Ik kan niet wachten.

Een rare werkdag

2009-02-27T10:04:00.004+01:00

Vandaag heb ik een rare werkdag. Normaal gesproken werk ik vandaag niet, maar er moet balans opgemaakt worden en alle producten moet gescand worden en daar wilde ik wel een handje mee helpen. Nu kwam Topshelf met het briljante idee om dit na de vrijdagkoopavond te doen. Dus om 21:00 ga ik naar het werk om vervolgens tot een uurtje of drie 's nachts weer naar huis te gaan!!
Ik denk dat ik vanavond allemaal kaartjes zie met codes, codes en nog eens codes. Het mooie is nog, dat er speciaal mensen worden ingehuurd die alles gaan scannen, ik heb eigenlijk alleen een 'in de gaten hou' functie om te kijken of ze wel de juiste codes scannen. Deze mensen zien dus elke dag (of hoe vaak ze ook werken) kaartjes met codes, codes en nog meer codes! Waar zullen die wel niet over dromen vannacht?
Ik weet al bijna zeker dat ik vanacht een nachtmerrie krijg, maar gelukkig heb ik vandaag goed geslapen, dus zal ik morgen niet te moe zijn :)

Spanning en sensatie

2009-02-02T21:27:00.004+01:00

Het duurt niet lang meer of ik begin weer een nieuwe fase. Namelijk het klussen en verhuizen naar het nieuwe huis. De oplevering staat nu ergens in april en a.s. woensdag hebben we een kijkdag om alles op te meten en te doen.
Het 'sprookje' komt dan toch telkens meer tot leven. Ons eerste koophuis en wat brengt dat een hoop bagage met zich mee. Dat is mij eerlijk gezegd wel tegen gevallen. Soms vraag ik mij af waarom mensen liever kopen dan huren. Huren is toch echt veel gemakkelijker. Het enige nadeel is, is dat niet overal huurwoningen staan waar je wellicht wil wonen.
Tijd zal het leren hoeveel voordelen een koopwoning heeft, want straks zitten we er toch echt in...

Een nieuw jaar... een drukke start

2009-01-16T11:27:00.008+01:00

Het is alweer 2009. Het ging snel en voor ik het wist, is januari alweer voorbij. Mijn eerste weken van januari zaten zo vol, dat ik niet eens meer kan vertellen wat er allemaal is gebeurd. Het mooie is dat deze maand sowieso propje vol zit. Neem vandaag. Ik heb de ochtend nodig om nog posters en flyers te printen voor mijn sportvereniging. Ik zit nu nog in pyama en moet snel douchen om nog op tijd (om 13:00) bij de dierenbescherming te zijn om tot een uurtje of 5, 6, te rijden op de ambulance. Daarvoor moet ik ook nog even de vuilnis buiten zetten, flyers gebracht hebben bij een persoon, de kattenbak verschonen, een boodschapje... Tja, gaat niet allemaal op tijd gebeuren dus. En zo gaat het al het hele jaar!!
Klinkt heel dramatisch, maar het zijn toch al twee hele weken! Het is trouwens helemaal niet erg om volle weken te hebben als ze zijn gevuld met leuke activiteiten. Bij mij was dat eigenlijk best wel het geval. Van 9 tot 10 januari ben ik naar Groningen geweest met vriendlief en hebben daar in het kleinste hotel van de wereld geslapen en buiten geklommen onder barre omstandigheden bij Bjoeks.
Even een paar foto's erbij ter illustratie.

De rest van de maand staat vol met verjaardagen, etentjes, klimmen en ja, natuurlijk ook werken en werken. Vanaf deze week ben ik in Utrecht begonnen met mijn werk en het is letterlijk nog chaos daar. Het is aanpoten en hard werken geblazen, maar dat is eigenlijk wel lekker. Veel te doen, betekend ook dat de tijd op het werk snel gaat, want het is best irritant als je je verveeld op je werk.
Dus eigenlijk ben ik best wel een tevreden mens dit nieuwe jaar. :)

Terugblik 2008

2008-12-30T12:44:00.023+01:00

Nog een paar dagen te gaan en dan zitten we alweer in het jaar 2009.
Een goed moment om even terug te blikken op het jaar 2008, wat voor mij een bijzonder jaar is geweest met zowel hoogte- als dieptepunten en mijlpalen.

2008 was het jaar van tentoonstellingen. In Februari mocht ik in de Leidsche openbare bibliotheek een selectie van mijn werk ophangen met het thema; liefde. Niet veel later hing ik ook met een werk in het GEM Fotomuseum Den Haag, omdat ik geselecteerd was voor de fotoprijs van het Verbond van Verzekeraars.

2008 was het jaar van de dierenbescherming. In het eerste kwartaal van dit jaar begon ik met de cursus dieren-EHBO. Hiermee kan ik nog meer betekenen voor de dierenbescherming als ik rijd op de dierenambulance. Ook volgend jaar ben ik hier nog terug te vinden!

2008 was het jaar van motorrijden. Een eigen motor is natuurlijk zeer belangrijk als je een rijbewijs daarvoor hebt. Via marktplaats hebben we (vriendlief en ik) een hele goede koop kunnen doen. We zijn wezen kijken, een proefrit gemaakt en ondertussen staat hij al een tijdje bij ons in de tuin om bereden te worden.

2008 was het jaar van huizen zoeken en kopen. Halverwege februari hadden we in korte tijd vele huizen bezichtigd. Ons budget was krap, dus hadden een uitdaging. Totdat we een brief kregen van een nieuwbouwhuis waarop we hadden ingeschreven. Hoewel het niet allemaal even gemakkelijk ging, hadden we in maart ons eerste koophuis gekocht en begon de bouw in mei 2008. Dit verhaal krijgt in 2009 nog een staartje, want als het goed is, krijgen we de sleutel maart/april.

2008 was het jaar van het biologisch pakketje. Vanaf begin april zijn we begonnen met wekelijks een mandje te halen met biologisch groente en fruit. Soms een hele openbaring, nietwetende wat voor groente of fruit we dit keer voor ons hadden. We zijn er beter, vernieuwender en bewuster door gaan koken en hopen dit ook komend jaar nog door te zetten met uitbreidingen naar biologisch vlees en meer vleesloze dagen.

2008 was het jaar van onze kat Diego. Diego was de liefste kat die ik ooit maar gekend heb. Alleen in het jaar 2008 ging hij ernorm met zijn gezondheid achteruit. Blind, dement en nog meer nare bijkomstigheden eisten zijn tol. Na lang overleg hebben we Diego op 2 mei in laten slapen bij de dierenarts en hem een mooi plekje gegeven in onze achtertuin. Ik zal je nooit vergeten lieverd!

2008 was het jaar van afstuderen. Een hoogtepunt dat het is gelukt, maar o, wat een hoop dieptepunten tijdens deze fase. Er volgden verschillende beoordelingen voordat je mag afstuderen. Rood betekend; geen vertrouwen en zo goed als geen kans op slagen, oranje was twijfel en groen was bijna een garantie op slagen. Ik kreeg rood. Zo trots als ik was ben ik toch doorgegaan, want ik wilde niet een minuut langer nog op school zitten. Althans voor deze studie dan voorlopig... En gelukkig was ik doorgegaan, want ik haalde mijn diploma. Zeker niet in mijn eentje, de steun van vrienden en familie waren welkom en zeer nodig. Zeker voor mijn scriptie. Zonder hulp was ik waarschijnlijk nog bezig geweest.

2008 was het jaar van concerten. Normaal gesproken ga ik niet vaak naar concerten, maar dit keer was het opvallend veel voor mijn doen. Faithless, Blof en Marco Borsato (gratis werkbezoek van mijn vriend) kwamen voorbij.

2008 was het jaar van het klimmen. Samen met mijn vriend lekker op klimvakantie in Italie, Arco. Veel dure spullen gekocht en in het najaar nog een klimcursus gevolgd o.a. in Belgie. Veel geleerd, zowel theoretisch als wel het feit dat we nog meer van dit soort 'plezier' willen ervaren in de bergen. Rara, wat te doen voor de vakantie volgend jaar...

2008 was het jaar van tante worden. Dit jaar beviel mijn vriendin van een tweede mooie jongen en mijn zus beviel twee dagen daarna ook van een mooie volle jongen. Een kinderrijk jaar!

2008 was het jaar van een nieuw huisdier, Levi. Deze lieve kater heb ik zelf mogen vervoeren op de dierenambulance en is bij ons gekomen toen we terugkwamen van vakantie. Ik kan alleen maar zeggen dat hij nog vele gelukkige jaren bij ons blijft, want het is een oude, maar nog sportieve kater! Daarnaast ook een onwijze slettebak, maar dat merkt iedereen meteen zodra ze bij ons binnen zijn...

2008 was het jaar van starten met werken. Na vele sollicitaties en met het huis in vooruitzicht ben ik begonnen met mijn parttime baan bij topshelf op de outdoorafdeling in Leerdam. In 2009 gaat dit verhaal verder in Utrecht, het nieuwe filiaal. Naast Topshelf fotografeer ik ook nog. Nu vooral babyportretten en een kunstproject uit de buurt. In de toekomst hoop ik dit meer te kunnen doen.

2008 was het jaar van mijn allereerste saunabezoek. Gratis ook nog! Want een vriendin van mij, Joke, had gratis kaartjes en ach, ik wilde wel eens zo'n sauna ervaren. Het was warm, vreemd, maar toch ook fijn. Een leuke dag met veel rust! De volgende keer weer, maar met een massage of schoonheidsbehandeling erbij :)

2008 was het jaar van stappen met mijn vriendin, Jonna. Niet gratis, maar wel goedkoop met een Libelle arrangement naar Gent. Een mooie stad en een leuk weekend. Voor Jon ook eens lekker om te stappen zonder kids en man en dus ook uitslapen tot 10:00! Zeker voor herhaling vatbaar, maar dan met een dikkere portomonee ;)

2008 was het jaar van Attila-zaken. Ook dit jaar zette ik mij weer in voor mijn oude gymnastiekvereniging Attila. Als bestuurslid en per september weer gestart als trainster weet ik de gaten in mijn agenda goed te vullen met Attila-zaken, Uitjes, wedstrijden, huisstijl en merchandising. Eind dit jaar ben ik ook gestart met de trainstercursus om zo een betere trainster te worden. Soms vraag ik mij wel eens af wat men denkt als ze mijn CV zien...

Kortom, een druk jaar mag ik met recht wel zeggen. Er zijn natuurlijk nog talloze zaken die mij bezig hebben gehouden dit jaar, maar om nou echt alles neer te zetten is een beetje te veel van het goede.
Ik hoop dat ik in 2009 een gezond en succesvol jaar mag verwachten met meer fotografie, net zoveel of meer vrijwilligerswerk en een huis om mij in te settelen met mijn liefde van mijn leven (al bijna mijn hele leven).
Iedereen een heel gezond en goed nieuwjaar! Tot blogs.

Je verveelt je nooit...

2008-11-26T22:54:00.006+01:00

... met een kat!
Het is misschien wel een verantwoordelijkheid, maar je krijgt er een hoop kat voor terug. Helemaal met ons exemplaar. Hij is al op leeftijd, maar voelt zich nog erg jong. Soms te jong dat hij blijkbaar dingen doet die die niet helemaal meer kan. Zo ook een poosje terug. Toen kwam hij binnen na zijn rondje buiten met een flink bloedende staart. Snel in de houtgreep, want een zwiepstaart langs een witte muur, geeft zo'n apart effect. Heb ik meteen mijn dieren-EHBO toe kunnen passen! Is ie niet mooi gelegd? Natuurlijk maar voor korte duur, maar lang genoeg om het bloeden te stelpen.

Geen hartslag

2008-11-19T14:11:00.003+01:00

Ik zit in een periode waar ik geen hartslag ervaar. Hier bedoel ik mee, geen extreme pieken en dalen in mijn gebeurtenissen, gemoedstoestand, etc. Als je mijn leven op de hartmonitor zal zien, dan was ik nu dood. En weet je, ik vind het eigenlijk wel even lekker zo. Natuurlijk komt er een moment dat ik het saaie echt niet meer kan waarderen, maar nu is het wel even goed. Gewoon werken, eten, slapen, beetje huis aan kant en knuffelen met de kat. Men noemt dat ook wel eens een sleur.
Ik vermoed dat ik niet zo lang na dit berichtje een nieuw bericht op mijn blog schrijf waarbij ik dit alles tegenspreek en de hele wereld klote vind, of dat het leven zo zaaaaalig is. Ik ben benieuwd. Ik verras mijzelf wel eens vaker.
Toch heb ik gebeurtenissen waar ik naar uit kijk. Zoals het nieuwe huis dat in maart/april klaar is. Dan komt er een periode met klussen en inrichten. Leuk! Maar zelfs dat is afwachten, want owee als het huis problemen heeft bij de oplevering. Daar denk ik nu nog maar even niet aan. Ik wacht keurig af in wat voor fase ik straks weer instap en ben benieuwd wat ik mijzelf ga brengen.

Wat een hoop te doen in het leven...

2008-11-01T10:13:00.003+01:00

Laatst was ik in een sollicitatiegesprek voor een eventuele fulltime baan. En daar wordt je vaak goed met jezelf geconfronteerd. Ze vragen wie je bent, hoe je zal reageren op bepaalde zaken en in sommige gevallen ken ik mijzelf daar toch niet goed genoeg voor. Ik hoef het eigenlijk ook niet te weten, ik merk het vanzelf wel denk ik dan. Ja, een vrij naieve instelling, maar die instelling heeft mij verder nooit iets misdaan, dus waarom veranderen als het goed gaat?
Toch kwam ik tijdens het gesprek iets over mijzelf te weten waar ik nog nooit eerder over had nagedacht. Een kleine zelfontdekking was ontstaan. Gelukkig viel het niet tegen, maar liet mij wel nadenken over het feit of ik inderdaad zo ben in de praktijk.
Voor de duidelijkheid, het ging erom dat ik pas problemen aanpak als ze er zijn en niet van te voren druk ga maken of ze wel of niet kunnen komen. Daarnaast werd voor mij ook duidelijk dat ik, als ik iets belangrijk vind, er helemaal voor ga en andere zaken even langszij laat liggen. Is dat allemaal wel zo goed?
Voor de functie waarschijnlijk wel, want het was een positief gesprek, alleen hoor ik volgende week pas of er nog een gesprek gaat komen. Anders blijf ik gewoon nog lekker werken bij Topshelf (ja, hele foute naam, winkel ook trouwens ;)
Maargoed, na het gesprek zat ik bij mijzelf na te denken dat ik op dit moment zo veel dingen tegelijk wil, dat het niet mogelijk is voor mij om op alles voor 100% te storten.
Ik wil fulltime werken, blijven lesgeven, vrijwilligerswerk blijven doen, nog meer vrijwilligers werk erbij doen en een curcus daarnaast volgen in het weekend. Mhmmm. wordt een beetje krapjes, lijkt mij.
Dus, ik ga gewoon weer verder in mijn oude vertrouwde manier van leven. Ik kijk wat er op mijn pad komt en pak het wel of niet aan. Komt die baan er, dan moeten er keuzes gemaakt gaan worden en bepaalde zaken voor later bewaard.
Ach, dromen en wensen moet je houden anders wordt het leven te saai...

Mieterigheid

2008-10-13T10:58:00.004+02:00

Zware benen, pijn in de onderrug, moeheid, slome, vochtige ogen, een loopneus, lichte hoofdpijn en geen tot weinig smaak (in de zin van; proeven). Al deze kleine kwaaltjes zorgen er bij mij voor dat ik zielig ben. Een hoopje ellende. Het is niet pijnlijk (nu niet meer, na mijn keelpijn), maar slechts vermoeiend en dat maakt mij tot een en al mieterigheid.
Het moest er ook een keer van komen, want ik had dit vorig jaar overgeslagen en geen verkoudheid gehad. Nouja, de lichte vorm had ik volgens mij wel, maar dat is verwaarloosbaar. Nu echter, mag ik van mezelf best even zielig zijn. Even niets hoeven (gelukkig op mijn vrije dag) en met een kruik in bed gaan liggen. Toch ben ik daar niet helemaal happy mee, want het is lekker weer en had best veel kunnen doen, ja, ook leuke dingen. Ben alleen niet in de mood daarvoor, want ik heb scheenbeenpijntjes en een snotterneus. Ik kan mij dan ook niet voorstellen dat iemand het prettig vind om (lichtelijk) ziek te zijn. Ik beleef er weinig lol aan en daarnaast kom ik tot niets.
Een voordeel is wel dat ik nu wel eens voldoende drink. Liters vocht gaan er naar binnen en binnen mum van tijd er ook weer uit. Dit zorgt er natuurlijk voor dat ik ook binnen mum van tijd van al mijn zieke afvalstoffen af ben en weer 'normaal' op de been ben. En ik hoop voor morgen, want dan moet ik weer werken...

Een ijsje op zijn tijd, is best lekker.

2008-09-25T16:50:00.012+02:00

Wat een fijne dag is/was het vandaag! Lekker weer, beetje tuinieren, beetje fietsen, fantaseren over het toekomstige huis en als afsluiter een lekker Magnum. Ja, ik weet het. Het is een pakje boter met chocolade, maar op zijn tijd ook erg lekker.

Het enige wat nu nog rest voor vandaag is; het avondeten verzinnen. Het word iets met rode bieten, denk ik. Want dat zat in het wekelijkse biologische groente/fruit pakket. Het enige probleem is, dat ik dat nog nooit heb gegeten, laat staan klaargemaakt. Gelukkig heb ik ook daar een oplossing voor. Namelijk Odin's biologische kookboek (Vier de Seizoenen) sluipreclame... Ik ga daar maar eens in snuffelen op zoek naar wat lekkers.

Next!

2008-09-16T09:32:00.006+02:00

Met recht kan ik zeggen dat ik een nieuw record heb. Daar ben ik helaas niet trots op! Want ik heb na 1 week mijn baantje bij Albert al opgezegd. Het was echt dramatisch werk, dus ik wilde er niet langer mee doorgaan. Dit druist best tegen mijn principes in, omdat ik normaal gesproken echt alles langer volhoud. Op z'n minst een zomervakantie of een jaar, maar dat was hierbij echt niet te doen. Gelukkig kon ik er normaal over praten en zijn 'we' als vrienden uit elkaar gegaan, maar mjn trots is wel een beetje gekrenkt. Een zwakkeling voel ik mij dan.
Maargoed, het leven gaat door! En gelukkig heb ik een andere baan al gevonden. Het is in een winkel, dus ook niet het werk waar ik op gehoopt had, maar volgens mij -met een leuk team- kan ik dit wel eens veel langer gaan volhouden. Normaal gesproken krijg je in een winkel niet echt een vet salaris, maar daar heb ik gelukkig in kunnen onderhandelen. Daarnaast ben ik veel meer onder de mensen en heb ik gemerkt dat ik dat best prettig vind met werk.
Als het goed ik begin ik halverwege oktober, dus heb ik mooi de tijd om op mijn fotografie te focussen. Wat wil ik? Met wie moet ik in contact komen, etc.
Genoeg te doen!

Wat is werk...

2008-09-09T16:37:00.002+02:00

Vandaag heb ik mijn eerste dag gewerkt. Vorige week werd ik ingewerkt bij Albert. Ja, die koeriersdienst voor de boodschapjes. En vandaag vroeg ik mij dan ook af; wat is nu eigenlijk werk? Dit werk ga ik naar alle waarschijnlijkheid niet volhouden. Het is fysiek behoorlijk zwaar en ook al wen je daaraan, het is eigenlijk ook niet leuk. Nu vind ik rondrijden wel aardig om te doen, maar dat was het dan ook wel. Ik zoek meer uitdaging.
Zoals ik al eerder melde, kan ik niet makkelijk een parttime baan vinden waar ik echt 'mijn ding' uit kan halen. Maar wat is precies mijn ding? Als ik nadenk over verschillende soorten banen, dan vind ik mijzelf er niet bij passen. Ik wil voldoening! Ook al kan ik van alles, d.w.Niet.z. dat het leuk is. Of het is wel leuk, maar simpel. Voor de baantjes die minder simpel zijn, word ik niet aangenomen, omdat er altijd wel een betere is, of dat het een fulltime baan is, et cetera.
Maargoed... Ik heb het even hiermee te doen. Ik kijk ondertussen verder en leer van wat ik tegenkom. Waarschijnlijk kan ik over een paar maandjes in een kledingwinkel terecht, maar ik vraag mij of, hoe snel ik mij daar ga vervelen...

Gewoon even een baantje vinden...

2008-08-20T16:45:00.004+02:00

Het lijkt lang niet zo lastig, maar ik ben wel een moeilijke kandidaat om een baan te vinden. Ben al een aardige tijd bezig heel het internet af te struinen en sollicitatiegesprekken aan te gaan, maar ik ben gewoon niet de juiste...
Moet eerlijk toegeven dat ik nu wel lichtelijk gefrustreerd raakt. Waarom moet het allemaal zo lastig? Waarom vragen werkgevers ook zo veel?
Ja, ik weet het. Ik kan nu niet eerlijk oordelen. Als ik straks een leuk parttime baan heb gevonden hoor je mij niet meer klagen en zal ik terugkijken naar mezelf alsof ik een flauwe zeurpiet ben. Zucht.
Het voelt alsof ik dagen geen reet uitvoer en dat vind ik nog het vervelendst. Want hoe kan ik dan positief over mijzelf zijn? Niet echt een goed uitgangspunt om mijzelf te 'verkopen', natuurlijk.
Natuurlijk kan ik weer gaan schoonmaken of post gaan sorteren, maar sorry. Mag ik eerst toch even kijken of er niet iets anders is?
Het zou leuk zijn als ik toevallig iemand tegen het lijf aan zal lopen die zegt; He, maar dat ik toevallig! We zijn juist op zoek naar iemand zoals jij! Maarja, dat is te makkelijk natuurlijk.

Lava/Levi

2008-08-01T13:13:00.004+02:00

Meet the cat!
Hierbij mijn nieuwe (oude) kat. Het is een enorme schat die wederom goed kan mauwen :)
In het asiel heette hij Lava, maar wij hebben 'm omgedoopt tot Levi. Levi lijkt op Lava en is een joodse naam. Onze Levi heeft wel wat weg van het Oosten en daarnaast heeft hij een licht gebochelde neus. De naam betekend overigens ook 'De Getrouwe', 'Aanhankelijkheid of die vergezeller' en we denken dat, dat wel passend is voor een kat.
Wel fijn, wat meer leven in huis...
Welkom Levi!

Nieuwe tijden

2008-07-29T19:54:00.003+02:00

Terug van vakantie, tante geworden en binnenkort een kat rijker. Wat een fijne periode is het op dit moment. Ik ben net terug van een heerlijke vakantie uit Italie en op de laatste vakantiedag (terugreisdag) ben ik tante geworden van een neef, Niels. Een mooi, lief mannetje. Een aantal dagen daarvoor is een vriendin van mij bevallen van ook een mooi mannetje, Job. Beide gezond en met weinig problemen geboren.
Ik blijf liever nog even in deze (vakantie)roes hangen, want ik weet dat ik straks keihard aan de slag moet om werk te zoeken, te netwerken en mijn administratie op orde te krijgen. Maar nog even niet. Nog eventjes genieten van de kleine mannetjes en van mijn eigen vent, terugdenkend aan een leuke, sportieve vakantie.
Nog even socialisen met familie en vrienden en ellenlang blijven lullen over de vakantie.
Nieuwe tijden zijn aangebroken. Leuk, spannend en ik ben niet van plan om in dat zwarte gat te vallen...! Alleen mijn OV jaarkaart teruggeven word wel een moeilijk moment voor me. Dag gratis vrij reizen, dag spontane tripjes door NL.

Maar eerst: Mijn nieuwe kat ophalen bij het asiel. Morgenochtend ben ik weer een ervaring rijker. Leuk die nieuwe tijden.

Tijd uitzitten

2008-07-02T08:56:00.006+02:00

Het is bijna een gevangenisstraf. Mijn laatste week op de academie en het voelt alsof ik mijn tijd moet uitzitten. Aanwezig zijn op de expositie, praten met bezoekers en de boel in de gaten houden. Maar er zijn maar weinig bezoekers. En als ze er zijn, lopen ze straal langs mijn stekkie, dus ik voel mij behoorlijk nutteloos daar. Verveling is echt frustrerend!
Maar ach, nog maar twee dagen, want in het weekend ben ik er niet. Dus dat moet nog wel lukken.
En dan... dan.. Vakantie!! Lekker een paar weekjes ertussenuit.
En dan... op zoek naar werk.
Maar dat is nu nog niet. Eerst maar mijn tijd uitzitten.

GESLAAGD!!!!

2008-06-20T21:43:00.004+02:00

Eindelijk verlost van de verplichtingen van school.
Het was leuk en is goed geweest.
Ik ben geslaagd! Wie had dat gedacht.
....zucht Heerlijk!!

P.S. Nu mag ik een kat! Nu mag ik een kat!!

Lekker touren

2008-06-10T12:49:00.003+02:00

Voor mijn fotoboek (afstudeerproject) laat ik mijn boekje printen in Nieuwkoop. Speciaal bij Ecodrukkers omdat zij verantwoordelijk drukken met biologische inkten, etc. Nu moest ik vandaag het een en ander met ze bespreken, dus ik erheen op de motor (openbaar vervoer is namelijk geen succes).
Goh, wat was dat vervelend joh! Zo'n 22 C een licht briesje door de kleren en genoeg polders en leuke watertjes in de buurt om van te genieten.
Ik heb dus lekker getourd. Van mij mag dat vaker :) met hetzelfde weer dan :)

Ik ben geslaagd!!

2008-06-04T20:41:00.006+02:00

Nee, niet voor mijn school. Dat komt hoop ik ook snel.
Ik ben geslaagd voor mijn dieren-EHBO bij de dierenbescherming!!! Voor zowel de theorie als praktijk.
Binnenkort komt er een klein feestje onder de geslaagde en dan krijg ik een diploma en een mooi EHBO-pasje!
Is dat nu niet leuk? De meeste mensen kijken maar raar als je zegt dat je dieren-EBHBO volgt i.p.v. de normale EHBO, maar dat vind ik alleen maar leuker.
Ben ik in elk geval ergens voor geslaagd.
Maar, ho, rustige maar. Ik geef niet op. Ook voor school wil ik slagen. Dus met een strakke planning moet ik er wel komen (en heel wat armer).
Ik ga nog even door om straks ook hier weer te kunnen zeggen dat ik geslaagd ben.

Tot later!!

Rood is een mooie kleur

2008-05-16T10:09:00.004+02:00

Men heeft geen vertouwen, want er is te weinig tijd. Daarvoor kreeg ik rood.
Toch ga ik het proberen. Mensen verzamelen om mij heen die mij willen steunen, motiveren en willen helpen.
IK WIL DIT! Dus ik ga ervoor. Ik ga gewoon, verdorie, ervoor zorgen dat er straks een goede tentoonstelling staat.
Ja, er moet veel gebeuren. Ja, het word lastig. Maar, *** ,het gaat mij gewoon lukken!
Wie steunt mij?

Hittegolf

2008-05-12T12:43:00.006+02:00

Waarom moet het in mei nu zulk mooi weer zijn? Ruim 25 C en pinksteren erbij.
Hoe is het nu mogelijk om productief te zijn?? Nu is het voor mij de drukste periode en moet ik dus heel veel doen. Maar ik wil niet :(
Verdorie, ik ben best wel een mietje. Want echt gemeen tegen mezelf doen kan ik niet.
Zeg ik wel dat mijn vakantie nog komt en dan kan genieten, maar het is nu lekker weer!!!
Klaag...
Ik wil eigenlijk gewoon even niets doen...
Ja, Sas. Mijn tijd komt nog.

Diego vaarwel!

2008-05-05T16:59:00.004+02:00

Onze lieve Diego is vrijdag 2 mei 2008 overleden.
Hij was de liefste voor ons en heeft een speciaal plekje gekregen.
In de tuin ;) en in onze hart.

Diego we zullen je nooit vergeten.

Moeilijke beslissing

2008-04-28T17:10:00.005+02:00

Al een aardig tijd is onze kat Diego oud, blind en dement. Ongeveer 15 jaar was hij toen we hem uit het asiel haalde. Een grote kat aan de dunne kant, oud, maar wel lekker brutaal en lief tegelijk. Zijn zicht was nog prima, net zoals zijn motoriek. Hij sprong nog op bed, op de bank en liet zich duidelijk horen wanneer hij eten wilde. Knuffelen was zijn favoriete bezigheid (naast eten) en dat is het nog steeds. Maar nu is hij blind, dement en daardoor niet zindelijk. Hij is meer afgevallen nu ruim 3 jaar later een hele oude kat geworden. Telkens stel ik die ene moeilijke beslissing uit, maar nu is het toch echt de tijd dat ik die beslissing moet gaan nemen. Toch twijfel ik nog steeds. Maar na een goed gesprek met de dierenarts moet ik van mezelf toch echt de keuze gaan maken.
Het zal niet gemakkelijk zijn. Hij eet en knuffelt nog graag, maar voor de rest is hij niet veel meer. Ik hoop dat Diego het zelf ook genoeg vindt. Kon hij maar praten, want ik kan het helaas niet in zijn ogen lezen. Het is voor mij heel moeilijk om hier vrede mee te hebben. Liefst neem ik helemaal geen beslissing, maar wil ik de natuur zijn gang laten gaan. En, tja. In de natuur had Diego het allang niet meer overleeft. En toch...

Spannende dingen allemaal

2008-03-19T16:42:00.006+01:00

Het geheim is eruit en nu tijd voor spannende dingen.
Bij een huis kopen komt namelijk een hoop kijken. Afspraken maken met de notaris, langs showrooms gaan van het project en ga maar even door. Naast dit is het ook de bedoeling dat ik nog afstudeer. Daarvoor heb ik toch maar even een planning gemaakt vandaag, anders wordt het erg improviseren. Want de kans zit erin dat ik vanaf begin april een parttime baan erbij heb wat alles niet gemakkelijker maakt, natuurlijk. Maarja, erg moet ook geld verdiend worden en gespaard voor in de toekomst. En dan natuurlijk ook nog hobby's uitoefenen en sporten :)

Vandaag was sowieso een regeldag. Die bellen hiervoor, de ander bellen daarvoor, emailtje hier, emailtje daar. Ik heb niet echt stilgezeten. Gelukkig maar, want daar hou ik niet zo van.
Toch is het vervelend om vaak nog achter zaken aan te gaan waar je je tijd niet aan wil besteden. Verzekeringen bijvoorbeeld. Ruim een maand geleden formulieren opgestuurd en nog geen bericht. Dus dan maar weer bellen en mailen...
Goed, hopelijk blijft het bij deze ene keer en gaan ze verder wel aan het werk! Anders word het frustratiewerk en daar hou ik niet van.

Ik ga stug verder en hoop mijn planning na te streven. Dan blijft het allemaal nog wel leuk.

Geheimpje

2008-03-05T13:46:00.002+01:00

Ik heb een geheimpje, maar mag het nog niet vertellen. Mijn geduld wordt op de proef gesteld, maar ik doe mijn best. Nog eventjes en dan mag het hoge woord eruit.
Het is leuker voor mijzelf dan voor een ander, dus hoe groot is het geheim dan eigenlijk? Ik vermaak mijzelf met mijn eigen geheim, omdat de reacties toch niet zo groots zullen zijn als ik hoop.
Maar dat mag de pret niet drukken. Denkende aan mijn geheim, vermaak ik mij ook al opperbest met de kennis dat het alleen maar leuker wordt.

Het enige minpuntje van een geheim is dat het je afleid van je 'normale' zaken. Laat ik bijvoorbeeld mijn scriptie nu echt eens afmaken!
Dan kan ik daarna nog meer genieten van mijn geheim...

Mazzelpik

2008-02-05T12:59:00.000+01:00

Al mijn hele leven heb ik mazzel. Tenminste, daar lijkt het op. Een ongeluk meemaken, maar niet ernstig gewond raken. Portemonee kwijtraken, maar toch weer terugvinden met pasjes en al. Te laat weggaan, maar toch op tijd aankomen door veel te perfecte aansluitingen en ga zo maar door. Natuurlijk heb ik ook wel eens pech, maar dat zijn dan dingen die niet zo erg zijn, of misschien wel terecht zijn. Soms denk ik ook wel eens dat ik over een tijdje ernstig ziek moet worden, omdat ik al die jaren zoveel mazzel heb gehad, dat het niet anders kan.
Zo ook weer gisteren. Ik had een sollicitatie voor een baan. Ik zal die middag al gebeld worden, omdat ik de een-na-laaste was die dag. Het verlossende belletje kwam al snel en ik kreeg het bericht dat ik het net niet geworden was. Jammer, natuurlijk, maar niet het einde van de wereld. Toch wilde ze een voorstel doen. Ze hadden mijn fotowerk gezien en wilde mij graag als freelance fotograaf houden voor projecten in het buitenland!!!
Dat is toch geen mazzel meer??
Afentoe denk ik dat ik mijn leven leidt zoals het zou moeten zijn. Soms geloof ik niet meer in toeval, maar in het lot. Het is soms gewoon te toevallig.
Ik ben daar erg blij mee. Het is fijn dat het leven verrassend kan zijn en indruk op je kan maken. Het leven is zeker geen sleur!

Een blanke dag

2008-01-22T17:38:00.000+01:00

Iedereen heeft wel eens een blanke dag, volgens mij.
Een blanke dag is zo'n dag dat je gewoon echt niet meer weet wat je allemaal hebt gedaan. De uren vlogen voorbij en je weet niet of je meer of minder uren nodig had voor die dag, omdat je niet weet of je ze wel nuttig weet te besteden en of je dat nog wel kan herinneren. Je zou denken. De uren zijn vlot voorbij gegaan, dus je bent echt bezig geweest, maar waaraan???
Nou, zo'n dag. Dat heb ik dus nu.
Het is etenstijd en dat betekent vaak tijd voor iets anders. Niet meer werken of juist wel, dat maakt niet uit, het is gewoon een duidelijke lijn tussen overdag en avond. Maar wat heb ik in vredesnaam gedaan?

Morgen maar even anders doen...

Stop dierenleed en egoisme!

2008-01-10T12:35:00.000+01:00

Wat moeten wij eigenlijk met ganzenlever pate? Dat kunnen we toch zeker wel missen? Laten we het gewoon niet meer eten. Lijkt mij verstandig.
Dat brute mishandelen, omdat de mens zo graag lekker wilt eten!

Nou eet smakelijk dan!

Een nieuw jaar

2008-01-03T15:13:00.000+01:00

Het is alweer 2008. Iedereen een gezond en gelukkig nieuwjaar gewenst!
Nog goede voornemens misschien? Afvallen, meer bewegen, stoppen met roken? Hetzelfde liedje als altijd? Nou, voor mij niet.
Ik beweeg al, ga niet op dieet en ik rook niet, dus is dat gemakkelijk.
Heb ik eigenlijk wel goede voornemens? Niet echt. Ik heb niets met mezelf afgesproken, maar het wordt waarschijnlijk wel een bijzonder jaar voor mij.
Het jaar van afstuderen, het jaar van werken, het jaar van... meer geven om de wereld.
Een nieuwe fase in het leven gaat het zeker worden. En, ik heb daar zin in! Meer nog, dan afstuderen. Maarja, dat moet toch eerst gebeuren.
Als ik mijn papiertje heb, dan... Tja, wat dan? Ik kan nog vrij weinig dan. Moet alles zelf gaan opbouwen en regelen. Maar dat maakt het juist leuk. Geen vastigheid, nouja, deels dan. Ik kan kiezen en proberen te doen waar ik goed in ben. Dus geen vaste baan van 40 uur, maar fotografie, vrijwilligerswerk en wie weet wat ik nog meer tegenkom.
Ik wil ook kort de schoolbanken in. Voor mijn vrijwilligerswerk. Dat is onderdeel van mij. En verder... Ik zie het wel. Ik laat me verassen en inspireren door de mensen en dieren die ik ontmoet in 2008.
Eindig ik misschien toch als verkoopster in een winkel of maak kantoren schoon. Maar ook dat zie ik wel...

Een succesvol jaar voor iedereen en niet alleen op zakelijk gebied!

Rijkdom

2007-12-14T16:34:00.000+01:00

Wat voel ik mij toch rijk! Dat ik mezelf mag zijn, dat ik kan voelen en denken en dat ik de keuze heb om te kiezen. Toch, als ik rijkdom intik bij google en zoek naar plaatjes, zie ik alleen maar geld. Hebben de mensen het dan toch niet begrepen wat rijk is? Ja, vast wel, maar hebben mensen het ook zo echt ervaren? Het gevoelt. Dat intense genieten. Ook al heb je het druk, nog veel te doen, etc. Nu op dit moment voel ik mij rijk! Ik ben blij met mijzelf en mijn leven. Het is niet perfect, maar ik weet wat ik kan. Tevreden ben ik zoals ik ben. Heerlijk!

Klootzakken zijn het!

2007-12-08T17:12:00.000+01:00

Er is ingebroken. Het is zijn maar spullen met weinig emotionele waarde, maar ze zijn verdomme wel binnen geweest. Onuitgenodigd uiteraard. Stelletje klootzakken die zichzelf goed genoeg vinden om andermans huis binnen te breken en spullen te jatten. Waar halen ze het gore lef vandaan om maar iemands priveterrein binnen te treden!
Zeer, zeer, zeer triest de mensen die hiervan willen leven.

Klootzakken zijn het!

Een blog om uit te stellen...

2007-11-26T13:52:00.000+01:00

Volgens mij begint men een blog als ze zich vervelen, tijd over hebben of andere dingen willen uitstellen. Zo ben ik het eigenlijk ook begonnen. Ik stel uit...
Als ik allemaal dingen zou doen die makkelijk en leuk zijn, dan schrijf ik niet, dan heb ik er geen zin in en daarnaast ook geen tijd voor. Nu ik weer verder aan mijn scriptie ga, krijg ik altijd de kriebels wat er verder nog gedaan kan worden. Een stukje schrijven op mijn blog bijvoorbeeld!
Ik wil eigenlijk niet schrijven, maar laat ik het maar doen, dan is dat ook weer van mij af en kan ik verder. De komende 2 uur ga ik aan mijn scriptie en daarmee klaar.
Je begrijpt dat dit stukje puur en alleen voor mijzelf tegen mijzelf is geschreven. Af en toe heb ik een tweede persoon nodig die mij een schop onder de kont geeft en aangezien er niemand in de buurt is, doe ik het zelf maar even.
Ja, een rare verschijning. Kan ik mij voorstellen, maar wel even noodzakelijk.

En nu aan het werk, luie donder!

Een traan laten...

2007-11-15T12:46:00.000+01:00

Waarom is het voor mij zo moeilijk om een traan te laten. Mij echt te laten gaan en niet te denken aan de grenzen. Hoe is het zo gekomen dat ik andere daarmee pijn doe?
Waarom laat ik niet zien wat ik wil laten zien?

Ik probeer de wereld te begrijpen, emoties te onderzoeken, maar zelf ben ik een groot vraagstuk. Ja, ik weet wie ik ben, maar ben er niet altijd blij mee.

En waarom weet ik niet...

Altijd maar origineel moeten zijn

2007-11-12T08:41:00.000+01:00

Opdrachtje hiervoor, projectje daar, nog een klein dingetje hier... Genoeg te doen, daar klaag ik zeker niet over, maar langzaam is mijn creativiteit aan het weg glijden. Heel afentoe heb ik nog een kleine opleving, maar er komt nog maar weinig uit mij.
Gelukkig heb ik mensen om mij heen die mij hierin kunnen helpen en mee willen denken en brainstormen, maar het is toch jammer dat het even niet meer in mijzelf zit.
Het is natuurlijk de druk en de stress om waardoor de creativiteit achteruit gaat. Dat kan je niet even uitzetten, helaas.
Maar ik ga gestaag voort. Met de hoop dat alles wel goed komt...

Diervriendelijk (willen) zijn

2007-11-06T10:51:00.000+01:00

De laatste tijd ben ik bewuster bezig met diervriendelijke produkten. Ik ben mij sowieso meer bewust van het feit hoe produkten die van dieren komen tot stand komen. Ik moet je zeggen. Daar wordt je niet vrolijk van! In het begin zei ik wel even diervriendelijker te worden. De wil is er zeker, maar daarmee red je het alleen niet. De bioindustrie is zo groot, dat je onbewust toch dieronvriendelijke produkten koopt.
Denk maar eens aan wol. Ik had zelf het idee dat wol diervriendelijk kan worden verkregen. En een enkele schaapherder zal dat ook zo doen, maar de wol die wij kopen komt niet van dat aardige herdertje, maar van de geldincasserende mensen die alleen maar schapen houden om geld te krijgen. Ze geven niet om de dieren, ze mishandelen ze. Hier een stukje over wol:

Schapenwol
De meeste wol in Nederland komt uit Australië en wordt daar vaak op dieronvriendelijke wijze gewonnen. Zo worden er Merino-schapen gefokt met extra veel huidplooien. Meer huid betekent meer wol. Dit betekent echter ook dat de schapen kunnen sterven in hete maanden. Ook wordt in de huidplooien urine en vocht verzameld. Dat kan er toe leiden dat schapen levend worden opgegeten door maden. Daarom worden de huidplooien rond de anus onverdoofd 'gestript': een deel van de huid wordt weggesneden zodat er geen wol meer op groeit en de huid kaal blijft. Deze praktijk noemt men 'mulesing'. Een chemisch bad weert insecten.

Lammetjes worden als ze een paar weken oud zijn onverdoofd voorzien van oormerken en hun staart wordt geamputeerd. Rammetjes worden bovendien 'gecastreerd' doordat er een rubberen ring rond de balzak wordt aangebracht waardoor de bloedtoevoer wordt afgesneden en de testikels langzaam afsterven. Heel veel lammetjes en volwassen schapen sterven door ziekte, verwaarlozing, te weinig voedsel of gebrek aan schuilgelegenheid tegen kou en hitte.
Ook het scheren levert problemen op. De schapenscheerder krijgt betaald naar het aantal schapen dat hij scheert. Dit is geen stimulans om voorzichtig met de dieren om te gaan. De schapen worden ruw op de grond gesmeten en het scheren veroorzaakt regelmatig lelijke verwondingen. Rammen en oude wolschapen worden als vleesschapen op zeer dieronvriendelijke wijze verscheept naar landen met nauwelijks regels voor het dierenwelzijn. Tijdens het transport over land en zee sterven veel dieren.

Verder worden door Australische boeren jaarlijks meer dan zes miljoen kangoeroes gedood, omdat er door hun aanwezigheid minder voedsel voor de schapen zou overblijven.

Angorawol
Angora is haar van het angorakonijn. Het wordt gebruikt in kleding. Angorakonijnen hebben zeer kwetsbare voetzolen, maar worden gehouden in kooien met een bodem van draadgaas. Dit leidt vaak tot pijnlijke voetzoolproblemen. Voor het scheren worden de konijnen vastgezet (ook al verzetten ze zich). Hierbij snijdt men dikwijls in hun huid, met bloederige wonden tot gevolg. Omdat mannelijke angorakonijnen minder wol produceren, worden ze op veel bedrijven direct na de geboorte gedood.

Andere wolsoorten
Ook alpacawol (van een soort lama's), kasjmier (van kasjmiergeiten), mohair (van angorageiten) en shantoosh (van een Tibe-taanse antilope) worden op dieronvriendelijke wijze geproduceerd.

Diervriendelijke alternatieven
Alternatieven voor wol zijn flanel, hennep, fleece en andere synthetische materialen.

bron: www.dierenbescherming-utrecht.nl

En dan is dit alleen nog maar het kopje 'wol'. Kun je nagaan hoe andere produkten worden verkregen. Ook al doe je, je best om diervriendelijk te kopen, je weet vaak niet eens, dat het verkeerd is. Gelukkig zijn er veel alternatieven en komt hierover telkens meer bekendheid. Deels ook omdat we een diervriendelijke politieke partij in ons midden hebben. Zij verrichten zeker goed werk! http://www.partijvoordedieren.nl/

Mocht je meer willen weten over diervriendelijk winkelen, kijk dan bij de dierenbescherming op de website. Zij hebben veel alternatieven staan.

Ondanks dat ik mij best doe, lukt het mij niet om toch 100% diervriendelijk te zijn. Deels door onwetendheid (ik heb niet overal de kennis van) en deels doordat de alternatieven behoorlijk duur kunnen zijn. Helaas is geld dan toch de boosdoener. Ook ben ik niet vegetarisch (respect voor diegene die het wel zijn!). Ik wil wel graag meer op mijn voedsel gaan letten en meer biologisch gaan kopen, maar ook hier geldt het geld. Van mij mag biologisch eten, kleding, etc. stukken goedkoper worden. Laat de politiek de prijzen maar omdraaien van 'verkeerd' en 'goed' voedsel. Ik denk dat iedereen dan automatisch een stuk diervriendelijker wordt.

Maarja, dat kost geld... ...zucht

Tijd is iets aparts

2007-11-02T07:58:00.000+01:00

Tijd gaat altijd snel als je het niet wilt en andersom. Wat is tijd toch een raar begrip.
Waarom leven we in een wereld met deadlines en afspraken? Hebben we dat nodig om een beetje stress te voelen en daarnaast te voelen dat we leven, omdat het anders zo saai wordt?
Vanmiddag heb ik weer eens zo'n stressmoment. Een moment waar veel vanaf hangt. Een beoordeling op school. Gisteravond had ik tijd om nog wat zaken voor te bereiden, maar ik ben dan spontaan moe en futloos. Terwijl ik vroeger tot 's nachts door kon werken, geef ik nu sneller op, lijkt het wel. Ik ben ondertussen ook al een tijd bezig, maar ik heb het idee dat het einde nog lang niet in zicht is. Ik wil graag in januari afstuderen, maar ik moet nog zoveel doen!
En ik doe het mijzelf aan. Ik heb zelf gezegd dat ik het zo wil, dat ik er vanaf wil zijn en klaar wil zijn. Ik wil het ook echt, maar waarom gedraag ik mij daar niet altijd naar??
Waarom heb ik stress nodig om tot iets te komen?
Ik heb laatst wel een leuk boekje gelezen over emoties en de mens en hoe we als mens zijn geevolueerd. Ik weet niet waarom, maar ik werd er rustig van. Ik begrijp 'ons' iets beter. Maar als ik dan weer in zo'n situatie kom als deze, dan denk ik vrij weinig meer en wil eigenlijk alleen in mijn bed liggen... Het voorbij laten gaan.
Maarja, dat kan niet, en ik heb ondertussen al zo veel beoordelingen gehad, dat ik er ook wel een beetje aan gewend ben geraakt. Docenten zijn ook maar mensen en ook zij maken fouten.
En laat ik het daar maar even bij houden, want als ik ga vertellen wat voor structuur we op de academie hebben, dan begrijp je waarom docenten fouten maken en meer van dat soort onzin.
In het kort gezegd; Het loopt voor geen meter.

Nu maar opschieten, want gelukkig heb ik mijn dag volgepland! Eerst rijden op de dierenambulance (bij de dierenbescherming) dan direct naar Den Haag om mij te laten beoordelen... ...zucht

Maar het is straks wel weekend!

Toch weer overleefd!

2007-10-29T09:32:00.000+01:00

Valt mij weer alles mee. Ik leef nog. Maar het was een zware terugreis.

De vakantie was mooi en leuk en veel gewandeld. De heenreis was ook nog wel te doen, maar terug was niet zo'n pretje, omdat we de hele dag moesten reizen.

Het begon allemaal om 4:15 's ochtends. Broerlief maakte een hoop herrie waardoor je natuurlijk wakker werd en vervolgens niet meer kon slapen. M'n vriend en ik hadden onze wekker staan om 6:00, maar dat leek nogal ver. Een uur later, rond 15:15 begon een ander te rommelen en te doen, dus was je al helemaal wakker. Lukte het voor die tijd om nog net om in sluimertoestand te komen, was het in no time al weer voorbij. Nog even warm onder de dekens blijven liggen om vervolgens om 5:45 er toch maar uit te gaan.
Stipt om 6:30 vertrokken we bepakt en bezakt richting vliegveld. Het was ongeveer 3 kwartier rijden, dus we kwamen voor La Palmase tijd keurig op tijd aan op het vliegveld. Nog even tijd om een lekker kopje thee met muffin als ontbijt naar binnen te werken om daarna op het vliegtuigje te wachten. De eerste vlucht stond gepland om 8:20, maar we vertrokken iets later. Het was een klein vliegtuig met twee propellors (raar woord eigenlijk). Voordeel daarvan is: Snel instappen, snel opstijgen, snel landen en snel uitstappen. Je begrijpt wel dat deze vlucht snel verliep en geen problemen voor mij opleverde. Het was zo'n 50 minuten vliegen naar Gran Canaria. Eenmaal daar moesten we 3 uur wachten voor de volgende vlucht.

Op de een of andere manier is de tijd nog redelijk snel verlopen. We hadden een terrasje gevonden op een balkon in het zonnetje, wat mij het gevoel gaf niet geheel in een blik te zitten. Een beetje vrijheid op het vliegveld...

De volgende vlucht ging al een stuk trager. Ook met een beetje vertraging, maar alles eromheen ging langzaam. Traag boarden, langzaam gaan zitten, eenmaal geland een heel stuk taxien naar de juiste plek, langzaam uitstappen, om vervolgens om Madrid een paar uur te zitten.

Het was ondertussen etenstijd. De tijd was ook weer een uur vooruit, dus gingen we maar een hapje eten. Trek had ik ondertussen ook. En wat eet je op een vliegveld? Juist, Mac Donalds!

Goed, een gezonde maaltijd verder en een rondje vliegveld Madrid (Er was wel een Zara en een Mango) was het dan eindelijk de tijd aan de laatste vlucht. We hadden wederom weer vertraging, dit keer 35 minuten, maar de piloot beloofde ons zo'n 20 minuten ervan goed te maken. En dat heeft íe gedaan. Maarja, eenmaal op Schiphol geland moet je nog 10 minuten rijden naar je plek, om vervolgens weer langzaam uit te stappen, en nog langzamer de koffers op te halen.

Om 21:50 was onze landing gepland, dit werd 22:10, waarna we vervolgens nog 50 minuten op de koffers hebben moeten wachten. Kortom 23:00 buiten en 23:30 thuis.

Beter kan bijna niet, toch?

Maargoed, het weekje La Palma had ik niet willen missen en dan neem ik de terugreis wel voor lief. Maar voorlopig even geen vliegreis meer voor mij. 5x vliegen in 2 dagen vind ik toch wel genoeg.

VAARWEL!

2007-10-18T16:15:00.000+02:00

Morgenochtend vroeg stap ik in het vliegtuig naar La Palma. Ik heb er zin in om daar te zijn, maar niet om te vliegen. En al helemaal niet hoe we daar gaan komen. Heen een tussenstop van 4 uur op Madrid en op de terugweg zelfs twee stoppen. Op Gran Canaria en Madrid!

Met de jaren heb ik telkens minder plezier gekregen in vliegen. De enige reden die ik kan verzinnen wat vliegen nog draaglijk maak is dat het niet zo lang duurt. Tenminste, als je niet al te ver gaat. Het is nou eenmaal een feit dat over land reizen naar Amerika en eilandjes niet echt gaat. Persoonlijk pak ik liever de trein of de auto, terwijl daar meer risico's aan zit. Vliegen word minder leuk voor mij door het volgende:

Het lange wachten voor je uberhaupt in het vliegtuig zit,
dan komt er nog bij dat een vliegtuig veel herrie maakt,
de plekken krap zijn,
het eten niet echt lekker is en
ik het nooit voor elkaar kan krijgen om te slapen.

Maargoed. Zodra ik met beide benen op La Palma sta, is het weer goed. Helaas met meerdere stoppen dan ik had gewild, wat betekend ook weer vaker opstijgen en landen. Wat ook betekend; Meer risico op neerstorten. Daar zit mijn angst.

Ik klink wel als een bang muisje zo, maar ik kan best ergens de spanning van in zien. Ik ben over het algemeen wel in voor een avontuur. Ik rijd graag motor, auto, doe aan sportklimmen op soms aardige hoogtes en als iemand zou vragen of ik mee ga parachutespringen ga ik meteen mee. Maar vliegen in een boeing is niets voor mij. Geef mij dan maar een helikopter. Dan zie je veel meer en zit je naast de piloot, in plaats van als sardientjes in een blik. Of nog beter, ik wil wel zelf vliegen. Scheelt een hoop, denk ik...

Maarre... Fijne vakantie allemaal en vaarwel! Mijn leven was bijzonder aangenaam.

Het is officieel!!

2007-10-17T17:29:00.000+02:00

Ik kan er niet meer omheen. Ik hou van dieren!

Dat mensen er niet in geinteresseerd zijn vind ik dan ook moeilijk te begrijpen.
Ja, okee. Niemand is fan van een mug of een wesp. Maar zodra een dier een hoog fluffiegehalte heeft, dan kwijnen de meeste mensen wel weg. Maar toch zijn er mensen die dieren 'vies' vinden. Dieren zijn toch gewoon mooi, grappig of speciaal?

Zo was ik laatst in het asiel aan het helpen en waren er twee poepige, kleine, witte kittens. Doof weliswaar, maar o zo schattig. Ook al hou ik van alle dieren. Er zijn er altijd een paar waar je 'verliefd' op word of een connectie mee voelt. En dat had ik dus bij deze twee schattige knuffels. Het liefst had ik ze meteen meegenomen. Maarja. Een oudere kat bij mij thuis zit er wellicht niet op te wachten en dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn vriend.
En toch, toch denk ik dat hij ook voor ze zou vallen als hij ze ziet.
Dan is er alleen 1 probleem. Want ik ben straks een weekje met vakantie en dan is de kans groot dat ze verkocht zijn. Snik.
Ik hoop stiekem dat ik na volgende week er langs ga en de kleintjes nog zie zitten, dan neem ik ze direct mee!

... zucht. Als ik dat bij alle dieren zou doen, dan kan ik beter groter gaan wonen :)

En als vrijwilliger bij de dierenbescherming kom je regelmatig dieren tegen.

De Zondag

2007-10-07T17:49:00.000+02:00

De zondag is een rustdag.

Hoewel, meestal sport ik op de zondag, de hele middag lang (vermoeiend maar leuk) en 's ochtend moet het huis schoon, dus dan is de dag al weer zo'n beetje volgemaakt.

's Avonds wil ik dan ook meestal weinig tot niets doen. Lekker een filmpje kijken op de bank. Laat avondeten met m'n benen op de tafel. Heerlijk rustig. Maar het is dan al weer 's avonds. Dus ook al doe ik mijn best om te rusten. Een aantal keren op de avond krijg ik een schrikreactie omdat ik denk dat ik nog wat moet doen voor de volgende dag of aankomende week. En meestal is dat ook zo... ...zucht

Persoonlijk kan ik dan weinig tot geen puf opbrengen om er ook daadwerkelijk aan te beginnen. Het is dan ook geheel mijn eigen schuld als ik weer eens te laat start met een project of actie. En voor mij dan ook de normaalste zaak om de dag erna, maar weer eens dubbel hard te gaan werken.

Ik snap ook niet waarom ik zondag eigenlijk futloos ben ??? Welicht is het een slim plan om toch mijn acties over meerdere dagen te verdelen en dan ook te doen. Want plannen lukt mij al aardig. Maar eraan houden is nogal moeilijk.

Niet dat ik het goed praat voor mezelf. Maar volgens mij ben ik hierin niet de enige. En een keertje moet ook wel kunnen. Alleen liever niet elke week...

Herfst

2007-10-04T08:46:00.000+02:00

Het was al een tijdje herfst, want de zomer was er al in april, dus de herfst begint dan in augustus. Tenminste, daar lijkt het wel op.

Maar vandaag zag ik de echte vallende gele blaadjes van de bomen. Vandaag had ik pas echt het besef dat de bomen weer kaal gaan worden. Dat de grond weer geel en rood gaat zien en dat er ellendige lange regenbuien over het land gaan trekken.

Wat is de natuur toch mooi, dan.

Ook al heb ik zelf lichtelijk last van winterdepressie als het koud, nat en vooral donker is, maar dat neemt mijn respect voor de natuur niet af. Eigenlijk zouden we er meer bij stil moeten staan. Misschien wel speciale natuur kijkdagen als 'feestdag' invoeren. Gewoon met z'n allen zitten en kijken naar de ontwikkelingen van de natuur. Misschien gaan we er dan ook wel beter mee om.

Want respect is de laatste tijd maar ver te zoeken. En niet alleen voor de natuur door de mens, maar ook de mens tegenover de mens. Zo... Heb ik mijn bruggetje meteen gemaakt naar mijn scriptie waar ik nu mee bezig ben. Schaamte en schuldgevoel. Ja, daar heb ik nogal last van. Niet zozeer alleen van mezelf, maar juist plaatsvervangende schaamte voor 'de mens' in zijn algemeenheid. Normaal ben ik er niet zo veel mee bezig, maarja. Als je erover schrijft, blijft het in je hoofd zitten.

Laten we gewoon aan elkaar denken, om elkaar geven en dan zeker om moeder aarde. Het is al in het nieuws, omdat het bijna wel moet, maar laten we proberen vanuit onze hart te denken.

En niet alleen te denken, maar ook te doen. Dan zou de wereld een mooie make-over krijgen!

Zo verschillend

2007-10-03T08:17:00.000+02:00

De dag kan zo verschillen.

Vanochtend werd ik anders wakker dan ik de laatste tijd doe.
Ik was nog wel in sluimertoestand, maar had duidelijk genoeg geslapen. Geen gesjagie en getreuzel, maar fijn wakker worden.
Dat was lang geleden, zeg. En ik kan het wel waarderen.

Out of the blue

2007-10-02T14:55:00.000+02:00

Zonder dat het in mijn planning stond, ben ik nu aan het schrijven voor mijn eigen blog.
Het is zo'n dag dat je achter internet beland om het een te doen -waar je in eerste instantie aan begint- maar waar je uiteindelijk eindigt met een blog voor en over jezelf.
Ik heb zo'n bui dat je een lichte vorm van medelijden hebt en daarom zin heb om te schrijven, want van je af schrijven helpt!
Vroeger had ik dagboeken met, vaak herkenbare, dramatische ervaringen. De ene keer ging het over mijn ouders die ruzie hadden, de andere keer over een leuke jongen op school en natuurlijk die momenten dat ik doodongelukkig was omdat je niets mag. Ik heb ze ook bewaard en vind het leuk om ze te lezen. Blijk ik toch ook maar 'normaal' te zijn, achteraf...

Dat ik telkens 'normaler' word, blijkt bij het ouder worden. Telkens meer vallen er zaken op hun plek. En aan de ene kant vind ik het jammer, maar het geeft ook rust.
Vond ik mijzelf vroeger nog sterk en uniek, nu is daar nog maar weinig van over. Want zelf de standaard fases die je meemaakt in een leven, volg ik keurig.
Eerst lekker kinds zijn, gevolgd door puberaal gedrag en dan met je 25e (jawel, stipt!) in een dip terecht komen omdat je erachter komt dat je niet zo speciaal bent, net als anderen ook zo je verantwoordelijkheden hebt en natuurlijk dat je ook kwetsbaar bent.
Dit alles vind ik niet erg. Het is een fase en het hoort er eenmaal bij. Je word wijzer, leert meer over jezelf en anderen, maar waarom pas ik precies in het standaard plaatje ?? Dat is soms lichtelijk frustrerend kan ik u zeggen. De rest valt wel mee...

Maar goed, het leven gaat door en 'normaal' gesproken kijk ik optimistisch en naief naar alles...
Ik ben al benieuwd naar mijn 50e levensjaar.